Wolf Immobilien Polen

Wolf
Zielna

Zobacz cały film

Architektura

Budynek biurowy Wolf Zielna zlokalizowany jest w ścisłym centrum Warszawy u zbiegu ulic Zielnej i Próżnej. Jego najbliższe sąsiedztwo stanowi zabytkowy, przedwojenny wieżowiec Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej, powszechnie zwany PAST-ą.

Budynek nawiązuje do historycznego kontekstu, będąc jednocześnie elementem współczesnym, wyróżniającym się swoją oryginalną formą i starannie opracowanym detalem.

Elegancka, kamienna elewacja budynku i proste otwory okienne podkreślają przywiązanie do tradycji i nadają obiektowi solidny, poważny charakter. Ciepły kolor fasady skomponowany jest z aluminiowymi i srebrnymi materiałami wykończeniowymi. Wysoki standard wykończenia wnętrz uzyskano dzięki użyciu szlachetnych materiałów: granitu, marmuru czy trawertynu.

Na parterze obiektu znajduje się przestrzeń usługowa otoczona ukształtowaną po linii elipsy galerią antresoli. Pośrednia kondygnacja antresoli, na której mogą mieścić się pomieszczenia biurowe lub handlowe, podnosi walory użytkowe wnętrza. Dostęp do antresoli zapewniają zaprojektowane w lekkiej konstrukcji stalowej, biegnące po linii elipsy schody.

Budynek wyróżnia się oryginalną formą i starannym detalem.

Budynek Wolf Zielna rozpoczął proces rekonstrukcji zaniedbanego do tej pory rejonu centrum Warszawy. Biurowiec jest wykonany z solidnych, trwałych materiałów, a jego kolorystyka – elegancka i stonowana. Dzięki temu architektura obiektu jest uniwersalna, ponadczasowa i prawidłowo wpisuje się w swoje otoczenie.

Prof. dr hab. architekt Stefan Kuryłowicz, 1941-2011

Dane

  • 5k

    powierzchnia użytkowa budynku to 5.442,00 m²
  • 4k

    powierzchnia biurowa do wynajęcia to 4.113,00 m²
  • 0.6k

    powierzchnia parkingów to 661,00 m²
  • 0.6k

    powierzchnia komunikacji i techniczna to 648,00 m²
  • 35

    to liczba miejsc parkingowych
  • 2

    to liczba kondygnacji podziemnych
  • 8

    to liczba kondygnacji nadziemnych

Historia

close
  • Mapa Warszawy z 1656 roku.
    1300-1700

    W XVII wieku działka przy dzisiejszej ulicy Zielnej przechodzi w ręce starosty warszawskiego, Jana Grzybowskiego.

  • Mapa Warszawy z końca XVIII wieku.
    1701-1800

    W 1757 roku ulica Zielna zostaje wytyczona po raz pierwszy jako przecznica dzisiejszej ulicy Marszałkowskiej.

  • Dworzec kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.
    1801-1850

    Okolice ulicy Zielnej zmieniają swój charakter z rzemieślniczego na handlowy.

  • Plac Dąbrowskiego.
    1851-1900

    Po okolicy zaczyna jeździć regularna linia tramwaju konnego, a rejony ulicy Zielnej zabudowują się wielkomiejskimi kamienicami.

  • Budynki Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej (PAST-y).
    1901-1939

    Przy ulicy Zielnej powstaje budynek centrali telefonicznej, a także pierwszy drapacz chmur w Warszawie.

  • Zniszczone budynki PAST-y.
    1939-1945

    W latach 1940-1942 ulica Zielna znajduje się w obszarze tzw. Małego Getta.

  • Odbudowane budynki PAST-y, 1969 rok.
    1945-1996

    Urbanistyczne koncepcje socrealizmu zakładają wyburzenie ocalałej podczas wojny zabudowy Śródmieścia.

  • 1998

    Zrealizowana inwestycja – budynek biurowy Wolf Zielna.

  • Mapa Warszawy z 1656 roku.
    1300-1700

    Działka położona w południowo-zachodnim narożniku skrzyżowania ulic Zielnej i Próżnej, na której wznosi się obecnie budynek biurowy Wolf Zielna, w okresie przedlokacyjnym (do 1300 roku) znajdowała się na terenie włości Książąt Mazowieckich.

    Po lokacji miasta teren ten znalazł się w granicach ról starostwa warszawskiego, które w ciągu XVI i XVII wieku ulegały procesowi rozdrobnienia własnościowego. Było ono skutkiem ustawy sejmowej z 1559 roku (zezwalającej szlachcie na zakup nieruchomości w miastach i tworzenie z nich prywatnych miasteczek, tzw. jurydyk), a także licznych darowizn książęcych i królewskich.

    W 1650 roku teren ten znalazł się w zasięgu oddziaływania założonej przez starostę warszawskiego, Jana Grzybowskiego, jurydyki Grzybów. W wyniku wojny ze Szwecją (1655-1660) miasteczko zostało zniszczone. Po odbudowaniu funkcjonowało do czasu wprowadzenia w życie ustawy sejmowej z 18 kwietnia 1791 roku, zwanej Prawem o miastach, która likwidowała odrębność jurydyk i tworzyła jednolity prawnie obszar aglomeracji miejskiej.

  • Mapa Warszawy z końca XVIII wieku.
    1701-1800

    Ulica Zielna po raz pierwszy wytyczona została w 1757 roku jako przecznica ulicy Otwockiej (dzisiejszej Marszałkowskiej), należącej do gruntów Marszałka Wielkiego Koronnego, Franciszka Bielińskiego. Zielna swój bieg kończyła przed ogrodzeniem posesji Dembowskiego, gdzie z ulicą Otwocką łączyła ją krótka, prostopadła uliczka – późniejsza Próżna.

    Po wschodniej stronie ulicy Otwockiej wytyczono równoległe do niej dwie ulice, obecną Szkolną i Jasną. Prostopadle do nich wyznaczono zaś przebieg uliczki Rysiej. Wewnątrz tak powstałego prostokątnego obszaru założono na jego większej części „lasek do promenady”, reszta natomiast została rynkiem jurydyki należącej do Bielińskiego.

    W 1766 roku przedłużono ulicę Otwocką do nowo wytyczonej ulicy Wilczej, a wkrótce dalej na południe. W 1770 roku ulicę Otwocką oficjalnie nazwano ulicą Marszałkowską.

  • Dworzec kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.
    1801-1850

    Za czasów Księstwa Warszawskiego (1807-1815) w Warszawie zaczęto wprowadzać w życie pruskie przepisy z czasów trzeciego zaboru. Dotyczyły one wysiedlenia ludności żydowskiej ze Śródmieścia i głównych ulic miasta, w tym z ulicy Senatorskiej, gdzie mieścił się rewir żydowski. Dekret z 16 marca 1809 roku wskazał do przesiedleń ulice Królewską i Marszałkowską.

    W czasach Królestwa Kongresowego dekret z lipca 1821 roku wyznaczył termin ostatecznego przesiedlenia Żydów. Mieli oni opuścić rejony ulicy Marszałkowskiej i przenieść się na ulicę Franciszkańską do maja 1825 roku. Bogatsi przedstawiciele społeczności żydowskiej uchylili się od wykonania dekretu i pozostali w swoich domach do czasu likwidacji Getta podczas II wojny światowej.

    Oddanie do eksploatacji w czerwcu 1845 roku Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej i dworca, zlokalizowanego przy skrzyżowaniu ulicy Marszałkowskiej i Alei Jerozolimskich, ożywiło okolicę zarówno pod względem komunikacyjnym, jak i gospodarczym. W efekcie dzielnica zmieniła charakter z rzemieślniczego na handlowy.

  • Plac Dąbrowskiego.
    1851-1900

    W latach 1856-1868 przedłużono ulicę Próżną w kierunku wschodnim i nazwano ją Erywańską (dzisiejsza Kredytowa). W ten sposób ustalono ostateczny kształt dawnego rynku Bielina, nazwanego placem Zielonym (obecny plac Dąbrowskiego). W 1862 roku przedłużono ulicę Próżną do placu Grzybowskiego, a około 1872 roku przebito ulicę Zielną do ulicy Królewskiej, co odciążyło komunikacyjnie ulicę Marszałkowską. W 1882 roku w okolicach ulicy Marszałkowskiej uruchomiono regularną linię tramwaju konnego, a w latach 1886-1890 wybudowano kanalizację i wodociągi.

    W latach 1857-1867 rozpoczął się proces zabudowy ulicy Próżnej. Pierwsze wielkomiejskie kamienice powstały bezpośrednio przy ulicy Marszałkowskiej. Zabudowa całej pierzei ulicy Próżnej w kierunku placu Grzybowskiego trwała do schyłku lat osiemdziesiątych XIX wieku. Wtedy też wzniesiono w południowo-zachodnim narożniku ulic Zielnej i Próżnej dwie czteropiętrowe, neorenesansowe kamienice.

  • Budynki Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej (PAST-y).
    1901-1939

    W 1902 roku warszawską, nadziemną sieć telefoniczną zastąpiono kablem układanym w kanałach podziemnych. W tym samym czasie w zachodniej pierzei ulicy Zielnej, na południe od skrzyżowania z ulicą Próżną, wzniesiono nowy budynek centrali telefonicznej wraz z biurami zarządu (stara centrala mieściła się przy ulicy Próżnej 10). Rozbudową i eksploatacją sieci telefonicznej Warszawy zajęło się towarzystwo Cedergren, które koncesję na te działania otrzymało od rządu rosyjskiego w 1901 roku.

    W latach 1906-1909 w sąsiedztwie wzniesiono drugi budynek Cedergrena – pierwszy drapacz chmur w mieście. Miał on 51,5 m wysokości i dominował nad miastem do czasu wzniesienia w 1933 roku biurowca Towarzystwa Ubezpieczeń „Prudential” przy placu Napoleona (obecnie hotel Warszawa przy placu Powstańców Warszawy).

    W 1922 roku budynki Cedergrena przejęła Polska Akcyjna Spółka Telefoniczna, której skrót nazwy, PAST-a, przyjął się w Warszawie jako określenie obu budynków.

  • Zniszczone budynki PAST-y.
    1939-1945

    Podczas oblężenia Warszawy przez wojska hitlerowskie we wrześniu 1939 roku wypaleniu uległ cały kwartał zabudowy pomiędzy ulicami Marszałkowską, Królewską, Próżną i Zielną. Bezpośrednim trafieniem zniszczony został także dom przylegający od południa do niższego budynku PAST-y.

    12 października 1940 roku gubernator Dystryktu Warszawskiego, Fischer, zarządził utworzenie trzech dzielnic mieszkaniowych w Warszawie: niemieckiej, polskiej i żydowskiej. Dzielnicę żydowską, ze względu na „zagrożenie epidemią tyfusu”, otoczono 16 listopada 1940 roku wysokim murem. W jej granicach znalazła się cała ulica Próżna (mur zamykał jej wylot na ulicę Marszałkowską), a także ulica Zielna (z wyłączeniem budynków PAST-y).

    Jesienią 1941 roku Niemcy zarządzili zmniejszenie obszaru Getta i podzielili je na dwie części rozdzielone ciągiem ulicy Chłodnej. 22 lipca 1942 roku Niemcy rozpoczęli akcję Reinhardt – do 21 września 1942 roku deportowali i zgładzili w obozie w Treblince ponad 300 000 osób, po czym Małe Getto zostało zlikwidowane, a ulice Próżną i Zielną włączono do dzielnicy polskiej. Duże Getto zostało zlikwidowane w trakcie niemieckiej akcji Grossaktion Warschau, na którą odpowiedzią był wybuch Powstania w Gettcie (19 kwietnia – 16 maja 1943 roku).

    W trakcie Powstania Warszawskiego (1 sierpnia – 2 października 1944 roku) w polskich rękach znalazło się całe Śródmieście, łącznie z budynkami PAST-y, które od początku walk obsadzone były silną, liczącą 157 ludzi niemiecką załogą. Zespół gmachów został zdobyty przez powstańców 20 sierpnia. Szturm przeprowadziły oddziały dowodzone przez rtm. „Leliwę”. Dwie kamienice przylegające do wieży od północy (południowo-zachodni narożnik ulic Zielnej i Próżnej) w trakcie walk uległy zniszczeniu.

    Po kapitulacji Powstania ludność cywilna została przez Niemców wypędzona z miasta i zgrupowana w obozie przejściowym w Pruszkowie. Stąd część została wysłana na roboty przymusowe w głąb Niemiec, pozostałych wywieziono na teren województw kieleckiego i krakowskiego, gdzie byli wyładowywani z pociągów w przypadkowych miejscach i pozostawiani sami sobie. W październiku 1944 roku Niemcy spalili ocalałą z walk zabudowę.

    17 stycznia 1945 roku I Armia Wojska Polskiego zajęła lewobrzeżną Warszawę w ramach Operacji Warszawskiej wykonanej przez armie radzieckie I Frontu Białoruskiego.

  • Odbudowane budynki PAST-y, 1969 rok.
    1945-1996

    Dekret Rady Ministrów z 26 października 1945 roku o przejęciu gruntów na terenie miasta stołecznego Warszawy umożliwił nieskrępowane działania Biura Odbudowy Stolicy. Miało ono zająć się usuwaniem „reliktów kapitalizmu”. W 1946 roku Biuro wydało nakaz rozbiórki wszystkich obiektów znajdujących się w zachodniej pierzei ulicy Marszałkowskiej, w tym wzniesionego w 1762 roku pałacu Pruszaka czy secesyjnej kamienicy Minkowskiego w północno-zachodnim narożniku skrzyżowania z ulicą Świętokrzyską.

    Koncepcja urbanistyczna z początku lat 50. XX wieku zakładała wyburzenie ocalałych reliktów zabudowy przy ulicach Zielnej, Próżnej i Bagno, a następnie stworzenie nowego, prostokątnego placu Grzybowskiego. Jego pierzejami miały być socrealistyczne budynki w liniach ulic Królewskiej, Marszałkowskiej, Świętokrzyskiej i Twardej.

    Efektem tego planu jest ciąg bloków wzniesiony w latach 1954-1961 we wschodniej pierzei ulicy Marszałkowskiej, na odcinku od ulicy Królewskiej do ulicy Świętokrzyskiej.

    Na początku lat 60. XX wieku wcielono w życie kolejną koncepcję urbanistyczną. W 1962 roku zburzono ocalałe domy przy ulicy Bagno, w większości wzniesione na początku XIX wieku w okresie Królestwa Kongresowego. Wyburzono także kamienicę na północno-zachodnim narożniku ulic Zielnej i Próżnej, a w jej miejsce wzniesiono jedenastokondygnacyjny blok mieszkalny o niewyróżniającej się architekturze.

    Ocalałą zabudowę ulicy Próżnej przy placu Grzybowskim konsekwentnie dekapitalizowano, chcąc doprowadzić ją do stanu śmierci technicznej i konieczności jej rozbiórki. Władze miasta chciały to urzeczywistnić w połowie lat 80. XX wieku. W ostatniej chwili, w 1985 roku, zespół ulicy Próżnej został wpisany do Rejestru Zabytków.

    Opracowanie: Fryderyk Szymański, APA Kuryłowicz & Associates

  • 1998

    W lipcu 1998 roku został oddany do użytkowania budynek biurowy Wolf Zielna. Do przedwojennego gmachu PAST-y dołączył ultranowoczesny biurowiec. Projekt ten rozpoczął proces rekonstrukcji zaniedbanego do tamtej pory rejonu centrum Warszawy i był świadectwem odchodzenia od nieprzemyślanych decyzji z wcześniejszego okresu. Budynek znakomicie wkomponował się w otoczenie i przywrócił ulicom ich pierzeje. Pomimo oryginalnych rozwiązań ujmuje umiar, zachwyca zaś staranne dopracowanie detali i znakomicie dobrana elewacja.

Materiały

close
  • Granit LABRADOR BLUE PEARL
    Granit LABRADOR BLUE PEARL
  • Trawertyn ROMANO BIANCO
    Trawertyn ROMANO BIANCO
  • Granit VERDE TROPICAL MARITACA
    Granit VERDE TROPICAL MARITACA
  • Marmur BASALITINA
    Marmur BASALTINA
  • Drewno egzotyczne
    Drewno egzotyczne
  • Stal nierdzewna
    Stal nierdzewna
  • Tynk strukturalny
    Tynk strukturalny
  • Granit LABRADOR BLUE PEARL
    Granit LABRADOR BLUE PEARL

    to polerowana, szaro-niebieska skała pochodząca z Włoch. Ze względu na to, iż jest on bardzo trwały – wykorzystany został jako materiał wykończeniowy parapetów, blatów, a także jako okładzina ścian wewnętrznych pomieszczeń.

  • Trawertyn ROMANO BIANCO
    Trawertyn ROMANO BIANCO

    to biała skała włoskiego pochodzenia. W inwestycji została użyta jako materiał wykończeniowy okładzin ścian zewnętrznych.

  • Granit VERDE TROPICAL MARITACA
    Granit VERDE TROPICAL MARITACA

    to polerowana skała pochodząca z Włoch. Materiał bardzo trwały – odporny na ścieranie i działanie czynników zewnętrznych, stąd też idealnie pasuje jako estetyczne wykończenie podłóg w holu.

  • Marmur BASALITINA
    Marmur BASALTINA

    to występująca w wielu odcieniach skała pochodząca z Włoch. Jest materiałem odpornym na temperaturę oraz zadrapania, dzięki temu została wykorzystana jako materiał wykończeniowy w holach windowych.

  • Drewno egzotyczne
    Drewno egzotyczne

    jest rodzajem drewna o oryginalnym i pięknym usłojeniu. Ze względu na dużą wytrzymałość na uszkodzenia oraz odporność na działanie czynników atmosferycznych może być położone zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku. W inwestycji wykorzystane zostało na okładziny ścian wewnętrznych holu.

  • Stal nierdzewna
    Stal nierdzewna

    jest to materiał odporny na działanie czynników zewnętrznych. Ze względu na swoją wysoką odporność na uszkodzenia mechaniczne występuje na poręczach barierek na tarasach zewnętrznych, w windach oraz na okładzinach drzwiowych.

  • Tynk strukturalny
    Tynk strukturalny

    dekoracyjny tynk o widocznej i wyczuwalnej strukturze. Dzięki swojej różnorodnej fakturze i kolorze został wykorzystany na biurowych kondygnacjach, nadając im eleganckiego i niepowtarzalnego charakteru.

Galeria

Lokalizacja

ul. Zielna 41/43
00-108 Warszawa
tel: +48 22 436 37 16
wolfzielna@wolfimmobilien.pl

Otwórz w Google maps

Inwestor

Firma Wolf Immobilien Polen Sp. z o.o. powstała 26 stycznia 1996 roku. Firma została założona z zamiarem inwestowania na warszawskim rynku nieruchomości i jest kontynuacją działalności gospodarczej prowadzonej przez jej udziałowców od 1989 roku.

Od początku działalności firma koncentruje się na pozyskiwaniu terenów położonych w najbardziej prestiżowych lokalizacjach Warszawy. W celu sprawnej realizacji zadań inwestycyjnych, udziałowcy firmy postanowili przeprowadzić jej reorganizację. Z jednolitej struktury firmy wyodrębniono m.in. samodzielny Oddział Wolf Zielna, który działalność gospodarczą rozpoczął 1 maja 2002 roku.

7 marca 2003 roku powstała firma Wolf Zielna Sp. z o.o. Spółka została utworzona jako spółka celowa i prowadzi działalność opartą m.in. o budynek biurowy Wolf Zielna przy ulicy Zielnej 41/43 w Warszawie wraz z prawem wieczystego użytkowania nieruchomości. 4 maja 2011 roku spółka Wolf Immobilien Polen S.A. połączyła się ze spółką Wolf Zielna Sp. z o.o., w wyniku czego powstała spółka Wolf Immobilien Polen S.A Oddział Wolf Zielna.

Prestiżowa lokalizacja, powierzenie prac projektowych jednemu z najlepszych polskich architektów, prof. dr hab. Stefanowi Kuryłowiczowi oraz wysoki standard realizacji inwestycji w pełni zaspokoją potrzeby najbardziej wymagających Klientów i Najemców budynku biurowego Wolf Zielna.

Wszystkie projekty firmy Wolf Immobilien Polen S.A. wyróżniają się niezwykłą architekturą, charakteryzują się wysokim standardem wykończenia i niewątpliwie są rozpoznawalne na rynku warszawskim. Powstały z myślą o pozostaniu w portfelu spółki jako inwestycje długoterminowe. Od wielu lat w celu realizacji zamierzonych zadań, spółka korzysta z usług wyspecjalizowanych firm, które z powodzeniem wspólnie pozwalają spółce rozwijać się na rynku nieruchomości.

W zakresie pomocy prawnej spółka korzystała i korzysta z usług tak renomowanych kancelarii prawniczych, jak Hogan&Hartson, K&L Gates, Bird&Bird.

Od wielu lat proces finansowania działalności spółki był i jest oparty o współpracę z międzynarodowymi instytucjami finansowymi, takimi jak Dresdner Bank AG, BNP Dresdner Bank, Eurohypo, DZ Bank, Bank of China.

Badaniami finansowymi i doradztwem podatkowym spółki zajmowały się i zajmują renomowani audytorzy i doradcy Ernst&Young czy KPMG. W zakresie wycen nieruchomości spółka korzysta z usług m.in. firmy Knight Frank.

W zakresie komercjalizacji budynków oraz planowania ekspansji na rynku nieruchomości firma korzystała i korzysta współpracując ze światowymi agencjami – Cushman&Wakefield oraz CBRE.

Firma koncentruje się na pozyskiwaniu terenów położonych w najbardziej prestiżowych lokalizacjach Warszawy.

Do tej pory do naszych budynków udało nam się pozyskiwać stabilnych finansowo i długoterminowych najemców m.in.: Dresdner Bank AG, Bank BNP Paribas SA, Bank BGŻ SA, Bank of China, Advent International, CC Group, Stock Polska, Volvo, Ikea. W naszych budynkach swoje pierwsze i jedyne do tej pory butiki w Polsce otworzyły ekskluzywne marki mody światowej m.in. Louis Vuitton, Gucci, Bottega Veneta, Saint Laurent, Lanvin.

Inne

Cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies, aby usprawnić jej działanie.

Zapoznaj się z naszą polityką prywatności

zamknij