Wolf Immobilien Polen

Wolf
Nullo

Zobacz cały film

Architektura

Lokalizacja budynku Wolf Nullo należy do wyjątkowych w rejonie Śródmieścia Warszawy. Bliskie sąsiedztwo prestiżowych budynków i otwarte tereny parkowe tworzą unikalne otoczenie. Naszym podstawowym założeniem stało się stworzenie budynku o skali i stylistyce nawiązującej do wartościowych elementów otoczenia przy jednoczesnym nadaniu mu cech współczesnej architektury najwyższej klasy.

Budynek składa się z dwóch wizualnie zróżnicowanych części. Zasadniczy jego korpus – wyróżniony jasnymi elewacjami z trawertynu i szkła – zawiera główne powierzchnie użytkowe. Dzięki znacznym przeszkleniom pomieszczenia biurowe są otwarte na parkowe otoczenie, zaś ilość światła regulowana jest systemem żaluzji i ekranów. Te ruchome elementy elewacji powodują, iż bezustannie podlega ona subtelnym zmianom, a budynek przybiera różnorodne architektoniczne „twarze”.

Optycznym kontrapunktem dla głównej części budynku jest zamknięta, pokryta bazaltem bryła zlokalizowana od strony skarpy. Mieszczą się w niej hol wejściowy i sale konferencyjne.

Klimat wnętrz budynku tworzą materiały ciepłe i naturalne – drewniane okładziny ścian i sufitów zestawione z wykończeniami o prostym i technicznym charakterze: szkłem, betonem architektonicznym i polerowaną stalą.

W projekcie dużą wagę przywiązaliśmy do zieleni zintegrowanej z architekturą. Wyspy traw ozdobnych, rośliny pnące na ścianach budynku czy miniaturowe drzewka tarasowe – wszystko to wzbogaca architekturę obiektu.

Budynek przybiera różnorodne architektoniczne „twarze”.

Naszym dążeniem było stworzenie budynku najwyższej jakości, a jednocześnie optymalnego, współczesnego środowiska pracy o wyrafinowanej architekturze wpisującej się w kontekst otoczenia.

Prof. dr hab. architekt Stefan Kuryłowicz, 1941-2011

Dane

  • 3.1k

    powierzchnia użytkowa budynku to 3.115,00 m²
  • 1.7k

    powierzchnia biurowa do wynajęcia to 1.751,00  m²
  • 0.9k

    powierzchnia parkingów to 975,00 m²
  • 0.4k

    powierzchnia komunikacji i techniczna to 389,00 m²
  • 25

    to liczba miejsc parkingowych
  • 2

    to liczba kondygnacji podziemnych
  • 4

    to liczba kondygnacji nadziemnych

Historia

close
  • Mapa Warszawy z 1656 roku.
    1300-1700

    W XVI wieku w dzielnicy powstaje prywatna rezydencja Bony Sforzy. W kolejnym wieku przechodzi ona w ręce Lubomirskich.

  • Rezydencja 'Na Książęcem'.
    1701-1800

    W XVIII wieku teren przechodzi w ręce Stanisława Augusta Poniatowskiego i jego rodziny – w dzielnicy powstają prywatne rezydencje.

  • Szpital św. Łazarza.
    1801-1850

    W pierwszej połowie XIX wieku posiadłość rozbudowuje się o ogród rozrywkowy i szpital św. Łazarza.

  • Pałac Branickich.
    1851-1900

    W drugiej połowie XIX wieku na terenie posiadłości pojawiają się Pałac Branickich i żeńska szkoła średnia.

  • Wille przy ulicy Frascati.
    1901-1939

    W okolicy powstają prestiżowe zabudowania, a w ogrodzie pojawia się pomnik Francesca Nulla.

  • Zniszczenia w rejonie ulicy Frascati.
    1939-1945

    W czasie Powstania Warszawskiego dzielnica staje się areną walki o utrzymanie połączenia Śródmieścia „Południe” z Czerniakowem.

  • Willa na rogu ulic Nulla i Frascati.
    1945-2005

    Na Powiślu Czerniakowskim powstają monumentalne schody, będące symbolem planów urbanistycznych socrealizmu.

  • 2006

    Zrealizowana inwestycja – budynek biurowy Wolf Nullo.

  • Mapa Warszawy z 1656 roku.
    1300-1700

    Po lokacji miasta około 1300 roku teren, na którym znajduje się obecnie działka przy ulicy Francesca Nulla, wchodził w skład włók Kałęczyna-Chmielnika. W XVI wieku włóki w tym rejonie były własnością wójtów miasta Stara Warszawa, a także szpitala św. Ducha. Teren u podnóża skarpy należał zaś do wsi Solec.

    Po śmierci króla Zygmunta I Starego w 1548 roku całą dzielnicę otrzymała jego żona, Bona Sforza. We wsi Jazdów (rejon obecnej ulicy Wiejskiej) wzniosła ona swoją prywatną rezydencję. Rozbudowywana przez kolejnych władców, osiągnęła ona swój największy rozkwit pod koniec XVI wieku, stając się oficjalną letnią rezydencją królewską. W 1668 roku Jan Kazimierz Waza przekazał ją w ręce prywatne, natomiast w 1683 roku przeszła wraz z całymi dobrami Ujazdowskimi w ręce Lubomirskich.

  • Rezydencja 'Na Książęcem.'
    1701-1800

    W XVIII wieku Stanisław August Poniatowski kupił dobra Ujazdowskie od Lubomirskich i w 1766 roku rozpoczął przebudowę Zamku Ujazdowskiego na prywatną siedzibę władcy. W 1784 roku król przekazał Zamek miastu z przeznaczeniem na koszary Gwardii Pieszej Litewskiej. Część gruntów na skarpie w rejonie Nowego Światu, Rozdroża Złotych Krzyży (obecny plac Trzech Krzyży) oraz ulicy Pięknej król podarował zaś swojemu starszemu bratu Kazimierzowi i jego synowi, Stanisławowi.

    Książę Kazimierz Poniatowski rozpoczął w 1777 roku prace nad zagospodarowaniem rezydencji nazwanej „Na Książęcem”. Wzniesiono ją na północnym cyplu podarowanej skarpy, nad wąwozem rzeczki Żórawki, którym w II połowie XVIII wieku poprowadzono ulicę (obecna ulica Książęca).

    W 1789 roku został zagospodarowany cypel po południowej stronie wąwozu. Powstała tam rezydencja „Na Górze”, w skład której wchodziły niewielki pałacyk reprezentacyjny, wozownia, ujeżdżalnia oraz willa, w której miała siedzibę loża masońska.

    Obie rezydencje projektował Szymon Bogumił Zug, wybitny architekt doby stanisławowskiej.

  • Szpital św. Łazarza.
    1801-1850

    Po śmierci księcia Kazimierza Poniatowskiego w 1800 roku posiadłość przeszła na własność Dominika Radziwiłła. Wydzierżawił ją od Radziwiłła Szymon Chovot, francuski restaurator. Urządził on na terenie posiadłości ogród rozrywkowy o nazwie Frascati.

    Rezydencję „Na Górze” w latach 1815-1830 zamieszkiwał komisarz pełnomocny przy Radzie Stanu Królestwa Polskiego, osławiony Nikołaj Nowosilcow (Senator z III części „Dziadów” Adama Mickiewicza).

    Posiadłość „Na Książęcem” ulegała w owych czasach przekształceniom własnościowym. W 1841 roku w jej południowo-wschodniej części wzniesiono szpital św. Łazarza, który stanowił oddział uniwersyteckiej kliniki chorób wenerycznych i skórnych.

  • Pałac Branickich.
    1851-1900

    W latach 1851-1853, na południe od terenu ogrodu Frascati, wzniesiono budynek Instytutu Szlacheckiego. Instytut stanął w miejscu willi należącej wcześniej do Józefy Bodachowskiej, oficjalnej utrzymanki księcia Kazimierza Poniatowskiego. Od 1862 roku w budynku mieścił się Instytut Aleksandryjsko-Maryjski Wychowania Panien Szlachetnie Urodzonych, będący żeńską szkołą średnią.

    Około 1870 roku teren ogrodu Frascati nabył Aleksander Branicki i zamieszkał w przebudowanej na klasycystyczny pałacyk dawnej Oberży (obecne Muzeum Ziemi). W 1878 roku Braniccy wznieśli na tym terenie nowy pałac (na osi dzisiejszej ulicy Prusa), według projektu Leandra Marconiego. Jego kostium architektoniczny był identyczny jak w zachowanym do dzisiaj pałacu Zamoyskich na ulicy Foksal.

  • Wille przy ulicy Frascati.
    1901-1939

    Straty finansowe poniesione w wyniku I wojny światowej zmusiły Branickich do sprzedaży posiadłości Frascati. W połowie lat 30. pałac Branickich został rozbudowany i przystosowany do potrzeb Ambasady Francuskiej.

    W latach 1925-1929 doszło do częściowej parcelacji ogrodu i wytyczenia układu ulic – Frascati, Konopnickiej i Prusa. Utworzyły one trójkątny placyk na osi ulicy Nulla, łączącej się z Aleją Na Skarpie.

    W latach 20. XX wieku południową pierzeję ulicy Frascati zabudowano luksusowymi willami miejskimi. Północno-wschodni narożnik ulic Frascati i Nulla zajęła piętrowa willa architekta Józefa Handzelewicza, zaś w narożniku południowo-wschodnim wzniesiono dwupiętrową, funkcjonalistyczną willę projektu Lecha Niemojewskiego. Prestiż prywatnych rezydencji stale wzrastał ze względu na sąsiedztwo wznoszonych w okolicy zabudowań Sejmu Rzeczpospolitej, a także licznych poselstw i ambasad.

    W 1938 roku na skwerze postawiono pomnik Francesca Nulla (1826-1863), dowódcy Garibaldczyków poległego 6 maja 1863 roku w Powstaniu Styczniowym. Monument był darem miasta Bergamo, w którym urodził się Nullo.

    W latach 1936-1939 zachodnia pierzeja ulicy Konopnickiej wraz z północną pierzeją ulicy Frascati zostały zabudowane luksusowymi, czteropiętrowymi kamienicami projektowanymi przez najlepszych architektów warszawskich: Bohdana Pniewskiego, Jerzego Gelbarda, Romana Sigalina, Bohdana Lacherta i Józefa Szanajcę.

  • Zniszczenia w rejonie ulicy Frascati.
    1939-1945

    W trakcie oblężenia Warszawy we wrześniu 1939 roku okoliczna zabudowa nie uległa zniszczeniu. Jednak w czasie Powstania Warszawskiego (1 sierpnia – 2 października 1944 roku) w rejonie tym toczyły się zacięte walki o utrzymanie wąskiego połączenia (wąwóz ulicy Książęcej) Śródmieścia „Południe” z Czerniakowem. 4 września dowództwo na Czerniakowie objął ppłk. „Radosław”, ewakuowany ze Starówki wraz ze swoim zgrupowaniem. W jego skład wchodziły ocalałe resztki batalionów „Broda”, „Czata”, „Zośka” i „Parasol”. Wzmocnienie obrony Czerniakowa nie zapobiegło przerwaniu 13 września połączenia ze Śródmieściem.

    27 sierpnia powstańcy z kompanii por. „Bradla” ze zgrupowania ppłk. „Sławbora” opanowali część ulicy Frascati. 2 września oddział kpt. „Redy” zdobył gmach YMCA (Związek Chrześcijańskiej Młodzieży Męskiej) przy ulicy Konopnickiej. Jednak opanowanie terenu Sejmu przekraczało możliwości oddziałów por. „Bradla” i por. „Ziuka”. Prowadzone przez Niemców od 10 września natarcie na Czerniaków doprowadziło do zajęcia przez nich Ambasady Francuskiej, Poselstwa Chińskiego, willi Pniewskiego oraz wschodniej pierzei ulicy Frascati. Polskie pozycje zaś utrzymano na linii ulicy Konopnickiej aż do czasu kapitulacji.

    Po kapitulacji Powstania ludność cywilna została przez Niemców wypędzona z miasta i zgrupowana w obozie przejściowym w Pruszkowie. Stąd część została wysłana na roboty przymusowe w głąb Niemiec, pozostałych wywieziono na teren województw kieleckiego i krakowskiego gdzie byli wyładowywani z pociągów w przypadkowych miejscach i pozostawiani sami sobie. W październiku 1944 roku Niemcy spalili ocalałą z walk zabudowę.

    17 stycznia 1945 roku I Armia Wojska Polskiego zajęła lewobrzeżną Warszawę w ramach Operacji Warszawskiej wykonanej przez armie radzieckie I Frontu Białoruskiego.

  • Willa na rogu ulic Nulla i Frascati.
    1945-2005

    Ustanowione Dekretem Rady Ministrów z 26 października 1945 roku przejęcie gruntów w Warszawie nie zaowocowało w tym rejonie, tak jak na terenie Śródmieścia, wyburzeniami wszystkich spalonych obiektów.

    Spalona willa Handzelewicza na północnym narożniku ulicy Nulla została odbudowana około 1946 roku w bardzo uproszczonej formie. Willa projektu Lecha Niemojewskiego, położona na przeciwnym narożniku, uległa zaś całkowitemu zniszczeniu. Wypalony, ale nadający się do odbudowy pałac Branickich został zburzony około 1950 roku. Ustąpił on miejsca monumentalnym schodom, będącym jedynym zrealizowanym elementem socrealistycznego projektu zagospodarowania rejonu placu Trzech Krzyży. Schody prowadzą do Parku Kultury i Wypoczynku na Powiślu Czerniakowskim. Monumentalna skala schodów jest nieadekwatna do minimalnych potrzeb komunikacyjnych, jakie obecnie zaspokajają.

    W 1966 roku Urząd Rady Ministrów odkupił od spadkobierców Bohdana Pniewskiego jego willę, odbudowaną w latach 1948-1949, i przekazał ją Muzeum Ziemi, które mieści się po przeciwnej stronie Alei Na Skarpie, w tzw. Starym Pałacyku Branickich.

    W połowie lat 60. XX wieku w południowo-wschodnim narożniku ulic Nulla i Frascati wzniesiono dostosowany skalą do otoczenia dom mieszkalny w stylu funkcjonalnym. Takie same domy, identyczne pod względem gabarytów i architektury, wzniesiono w północno-zachodnim narożniku ulicy Nulla i Alei Na Skarpie oraz przy ulicy Frascati.

    Opracowanie: Fryderyk Szymański, APA Kuryłowicz & Associates

  • 2006

    Ostatnią wolną działkę przy ulicy Francesca Nulla zajął budynek biurowy Wolf Nullo. W lipcu 2006 roku został on oddany do użytkowania. Sąsiedztwo Traktu Królewskiego, budynków Sejmu i Senatu, kancelarii Prezydenta RP oraz skarpy warszawskiej zaowocował powstaniem wolno stojącej, otoczonej zielenią zabudowy o bardzo wysokim standardzie architektonicznym. Budynek wpisał się w wyjątkowy kontekst otoczenia stając się przez to jednym z najciekawszych obiektów Warszawy.

Materiały

close
  • Łupek kwarcytowy J.BLACK
    Łupek kwarcytowy J.BLACK
  • Trawertyn ROMANO BIANCO
    Trawertyn ROMANO BIANCO
  • Granit DARK BLACK
    Granit DARK BLACK
  • Alabaster ONYX WHITE
    Alabaster ONYX WHITE
  • Beton architektoniczny
    Beton architektoniczny
  • Fakturowy beton architektoniczny
    Fakturowy beton architektoniczny
  • Drewno egzotyczne
    Drewno egzotyczne
  • Stal nierdzewna
    Stal nierdzewna
  • Tynk strukturalny
    Tynk strukturalny
  • Łupek kwarcytowy J.BLACK
    Łupek kwarcytowy J.BLACK

    jego największe walory to naturalna powierzchnia i odporność na działanie sił natury. Dzięki tym czynnikom jest on wykorzystywany jako budulec elewacji zewnętrznej.

  • Trawertyn ROMANO BIANCO
    Trawertyn ROMANO BIANCO

    to pochodząca z Włoch, wielkoformatowa płyta o nieregularnej strukturze. Jej zalety wykorzystano w inwestycji do okładzin ścian zewnętrznych, sufitów zewnętrznych oraz ogrodzeń budynku.

  • Granit DARK BLACK
    Granit DARK BLACK

    to skała pochodząca z Brazylii. Ten wytrzymały materiał został wykorzystany przy tworzeniu posadzki w atrium oraz okładzin schodów na klatkach schodowych.

  • Alabaster ONYX WHITE
    Alabaster ONYX WHITE

    to minerał pochodzący z Indii, który jest drobnoziarnistą odmianą gipsu. Zbity w swojej fakturze, delikatnie prześwitujący, w beżowych i bursztynowych odcieniach o pięknym żyłkowaniu. W inwestycji zastosowany został jako materiał na umywalki, blaty łazienkowe oraz ladę w recepcji.

  • Beton architektoniczny
    Beton architektoniczny

    wytrzymały i bardzo trwały beton, który dodatkowo posiada walory estetyczne. Zastosowany został zatem do budowy wewnętrznych ścianek klatek schodowych, w pomieszczeniach technicznych i gospodarczych, wewnętrznych ścian nowoczesnych kondygnacji biurowych.

  • Fakturowy beton architektoniczny
    Fakturowy beton architektoniczny

    zapewnia taką samą wytrzymałość i trwałość jak zwykły beton. Można mu nadawać różne faktury i odcienie. W inwestycji został zastosowany jako surowe wykończenie pomieszczeń gospodarczych oraz ścian powierzchni parkingowych.

  • Drewno egzotyczne
    Drewno egzotyczne

    to surowiec o wyjątkowych barwach, a także cennych właściwościach. Jest twarde, odporne na zniszczenia, a także obojętne na warunki atmosferyczne, a jednocześnie ekskluzywne. Ze względu na te wszystkie właściwości został zastosowany na tarasach na kondygnacjach 0 i +3.

  • Stal nierdzewna
    Stal nierdzewna

    to materiał odporny na działanie korozji i czynników zewnętrznych. Zastosowana została na ławkach zewnętrznych i w drobnej zewnętrznej architekturze. Ze względu na swoją wysoką odporność na uszkodzenia mechaniczne została wykorzystana również na poręczach schodów i w windach.

  • Tynk strukturalny
    Tynk strukturalny

    to rodzaj dekoracyjnego tynku o widocznej i wyczuwalnej strukturze. W inwestycji zastosowany został do wykończenia ścian wewnętrznych na kondygnacjach biurowych, dzięki czemu nabrały one eleganckiego i niepowtarzalnego charakteru.

Galeria

Lokalizacja

ul. Francesca Nulla 2
00-486 Warszawa
tel: +48 22 436 37 16
wolfnullo@wolfimmobilien.pl

Otwórz w Google maps

Inwestor

Firma Wolf Immobilien Polen Sp. z o.o. powstała 26 stycznia 1996 roku. Firma została założona z zamiarem inwestowania na warszawskim rynku nieruchomości i jest kontynuacją działalności gospodarczej prowadzonej przez jej udziałowców od 1989 roku.

Od początku działalności firma koncentruje się na pozyskiwaniu terenów położonych w najbardziej prestiżowych lokalizacjach Warszawy. W celu sprawnej realizacji zadań inwestycyjnych, udziałowcy firmy postanowili przeprowadzić jej reorganizację. Z jednolitej struktury firmy wyodrębniono m.in. samodzielny Oddział Wolf Nullo, który 1 maja 2002 roku rozpoczął działalność gospodarczą. 30 maja 2008 roku nastąpiło przekształcenie firmy ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę akcyjną.

W skład aktywów Oddziału Wolf Nullo weszła nieruchomość położona przy ulicy Francesca Nulla w Warszawie. Biorąc pod uwagę położenie nieruchomości w sąsiedztwie prestiżowych budynków i zespołów miejskich Warszawy, takich jak: Sejm RP, Kancelaria Prezydenta RP, plac Trzech Krzyży, Centrum Giełdowe, placówki dyplomatyczne, została podjęta decyzja o realizacji na tym terenie budynku biurowego.

Prestiżowa lokalizacja, powierzenie prac projektowych jednemu z najlepszych polskich architektów, prof. dr hab. Stefanowi Kuryłowiczowi oraz wysoki standard realizacji inwestycji w pełni zaspokoją potrzeby najbardziej wymagających Klientów i Najemców budynku biurowego Wolf Nullo.

Wszystkie projekty firmy Wolf Immobilien Polen S.A. wyróżniają się niezwykłą architekturą, charakteryzują się wysokim standardem wykończenia i niewątpliwie są rozpoznawalne na rynku warszawskim. Powstały z myślą o pozostaniu w portfelu spółki jako inwestycje długoterminowe. Od wielu lat w celu realizacji zamierzonych zadań, spółka korzysta z usług wyspecjalizowanych firm, które z powodzeniem wspólnie pozwalają spółce rozwijać się na rynku nieruchomości.

W zakresie pomocy prawnej spółka korzystała i korzysta z usług tak renomowanych kancelarii prawniczych, jak Hogan&Hartson, K&L Gates, Bird&Bird.

Od wielu lat proces finansowania działalności spółki był i jest oparty o współpracę z międzynarodowymi instytucjami finansowymi, takimi jak Dresdner Bank AG, BNP Dresdner Bank, Eurohypo, DZ Bank, Bank of China.

Badaniami finansowymi i doradztwem podatkowym spółki zajmowały się i zajmują renomowani audytorzy i doradcy Ernst&Young czy KPMG. W zakresie wycen nieruchomości spółka korzysta z usług m.in. firmy Knight Frank.

W zakresie komercjalizacji budynków oraz planowania ekspansji na rynku nieruchomości firma korzystała i korzysta współpracując ze światowymi agencjami – Cushman&Wakefield oraz CBRE.

Firma koncentruje się na pozyskiwaniu terenów położonych w najbardziej prestiżowych lokalizacjach Warszawy.

Do tej pory do naszych budynków udało nam się pozyskiwać stabilnych finansowo i długoterminowych najemców m.in.: Dresdner Bank AG, Bank BNP Paribas SA, Bank BGŻ SA, Bank of China, Advent International, CC Group, Stock Polska, Volvo, Ikea. W naszych budynkach swoje pierwsze i jedyne do tej pory butiki w Polsce otworzyły ekskluzywne marki mody światowej m.in. Louis Vuitton, Gucci, Bottega Veneta, Saint Laurent, Lanvin.

Inne

Cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies, aby usprawnić jej działanie.

Zapoznaj się z naszą polityką prywatności

zamknij